Pazartesi, Temmuz 7, 2008 - içimden gelen hiçlik

Ne kadar yoruldum ne kadar üzüldüm ne kadar ağladım bende bilemiyorum.İçimde vicdana dair birşeyler olmasa çoktan gitmiştim buralardan.Hayattan hiç bir beklentim kalmadı derler ya bende öyleyim artık hiç bir şey istemiyorum ondan.Sadece bilsin bana yaşatabileeceği kadar acı yaşattı,ağlattı.Bütün bu olanlar...Neden anlayamıyorum neden bende diğer insanlar gibi gelecekle ilgili hayal kuramıyorum?Neden her sabaha ayrı bir kabusla uyanıyorum?Neden yolda bir tanıdık gördüğüm zaman hemen köşe bucak saklanıyorum?Bu kadar kötü olacak ne yaptım ben?Ben kötü bir kız değildim ve hiç bir zaman böyle olmak istemedim!Ama oldum ve düzelemiyorum.Herşeye ve herkese nefretle bakmaya devam ediyorum.Tutamıyorum yüreğimi,susturamıyorum sesini....Ne desem boş nasılsa geçti her şey.Boş bir çuval gibi ordan oraya savrulup duruyorum işte.Üzerime toprak atılacağı günü bekliyorum...Sabırsızlıkla!