Cuma, Ağustos 14, 2007 - bir acıdan kaLanLar...

Bu gece anLadım ki asLında geçmişte çektiğim o kadar acının bana çok büyük katkıları olmuş...En azından bazı şeyLer için tecrübe kazanmışım.Sonra hayatın umursanacak kadar değerLi ve yaşanacak kadarda keyifLi oLduğunu öğrendim.

PişmanLık öyLe bir yerLeşmişki beynime şimdi bir şeyLeri yaşarken önce düşünüyorum.Sonradan geriye baktığımda geceLerime keşkeLer düşmesin diye...

KoLay koLayda ağLamıyorum artık!Çünkü anLadım ki döküLen her damLada benimde ruhumdan parçaLar gidiyor.Geri geLen hiçbir şey yok!GözyaşLarımı çok derine sakLadım.Olur ya bir gün hayat gerçektende o gözyaşLarını hakeder diye...

GüLen her yüzede güvenmiyorum artık.BeLki sadece bir maskedir o güLüş kimbiLir...

Ve ben anLadım ki hayat asLında garip bir biLmece.Çözsen bir türLü çözmesen başka türLü!

Ve artık biLiyorum ki ben zaman bana aLdırmadan geçiyor,sessiz sakin...Ya o beni bitirecek ya da ben onu durduracağım!

Bundan sonra hayat bana ne getirir biLinmez ama artık kaLbim ve ruhum çok güçLü zırhLar giyindi koLay koLay yıkıLmazLar yıkıLsaLar biLe hemen onarıLırLar...

acının meLeği

13 EyLüL 2007

22:45

2007-09-15 10:59:48 - Bandidas'a

2007-09-15 07:20:33 - Slm angéLynn